บทที่ 1531

"โอ้? บริษัทจดทะเบียนเข้าตลาดหลักทรัพย์แล้วเหรอ?” ทันใดนั้นก็มีรถอีกคันออกมาจากตรอก ประตูรถถกเปิดออกเผยให้เห็นร่างที่หลายคนไม่ได้เห็นมานาน คาร์ล ควินแลนเดินโซซัดโซเซออกมาอย่างงุ่มง่าม มีผ้าพันแผลและเฝือกหุ้มไปทั่วร่างกาย ลู้กน้องที่อยู่ข้างหลังเขาถือพวงหรีดสีขาวมากด้วย มันดูไม่เข้ากับงานมงคลเช่นนี้ อีวอนน์และคนอื่น ๆ หรี่ตาเมื่อเห็นคาร์ล ไม่แน่ใจว่าลมอะไรหอบเขามาถึงมาถึงที่นี่ อีกด้านหนึ่ง ฮาร์วีย์ละสายตาจากหน้าจอแสดงผลและพินิจคาร์ลด้วยรอยยิ้ม “นายน้อยควินแลน คุณเตรียมการทุกอย่างด้วยตัวเองเลยเหรอ?” "ถูกต้อง!" สีหน้าของคาร์ลเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและการรุกรานผู้อื่น ความกลัวของเขาที่มีต่อฮาร์วีย์หายไปแล้ว และมีเพียงภาพลักษณ์ของเศรษฐีหนุ่มจอมเสเพลเท่านั้นที่ยังคงอยู่ เขาเดินไปหาฮาร์วีย์ในห้องโถงและตวาดออกมาอย่างหยิ่งผยอง “ฉันยังจำทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาลและลาดจอดรถได้!” “ทุกครั้งที่ฉันหลับฝัน ฉันเอาแต่เห็นนายคุกเข่าลงต่อหน้าฉัน!” “แขนขาของฉันถูกนายหักทิ้งหมดแล้ว!” “แต่มั่นใจได้เลยว่าฉันเป็นคนมีมารยาทมากพอที่จะไม่ทำให้นายลำบากในวันสำคัญแบบนี้…” “ฉันมาที่นี่วันนี้ก็เพราะอย