บทที่ 1572

ฮาร์วีย์ ยอร์กหัวเราะเบา ๆ “ถ้าทั้งหมดที่ผมต้องทำคือโทรหานักฆ่าสิบอันดับแรกมาเพื่อแก้ไขปัญหา ผมก็จะทำให้” “เพราะนักฆ่าสามอันดับแรกล้วนเป็นหนี้บุญคุณผม” “ฉันจะเรียกหนึ่งในนั้นให้มาจัดการ” ฮาร์วีย์กำลังพูดความจริง ในสมรภูมิยูโร-อเมริกันในตอนนั้น ทุกประเทศที่มีอำนาจใช้เงินจำนวนมากในการจ้างนักฆ่าสิบอันดับแรกเพื่อจัดการกับฮาร์วีย์ แต่พวกนั้นเสียชีวิตไปกว่าครึ่ง มีไม่กี่คนที่ฮาร์วีย์ยอมอ่อนข้อให้ด้วยเหตุผลหลายประการ ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ ฮาร์วีย์ไม่ได้ติดต่อพวกเขาเลย แต่ถ้ามีความจำเป็น เพียงประโยคสั้น ๆ ก็สามารถพานักฆ่าหนึ่งหรือสองคนมาที่นี่ได้ "นายน่ะหรือ?" มิเชลหัวเราะเบา ๆ โดยไม่ได้พูดอะไร “ฉันยอมรับว่านายมีเงินและมีอิทธิพลอยู่บ้าง แต่ฉันก็ยังไม่เชื่อนายอยู่ดี” “ไม่ต้องถึงขนาดโทรเรียกพวกเขาหรอก แค่นายระบุชื่อนักฆ่าจากรายชื่อได้แม้แต่คนเดียว ฉันจะยอมคุกเข่าให้เลย!” “ฮาร์วีย์ ยอร์ก การคุยโวโอ้อวดไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไรหรอก!” “ถึงตอนนี้นายยังกล้าพูดแบบนี้ได้อีกงั้นเหรอ?” ฮาร์วีย์ไม่ตอบทันที เขาหันไปมองฮันเดลที่เงียบมาตลอด “ฮันเดล คุณป้าคงไม่รู้ว่าใครอยู่ในรายชื่อนักฆ่าสิบอันดั