บทที่ 1582

ซีนเธียร์หัวเราะคิกคักและพูดว่า “ฉันไม่กลัวหรอก พี่เขยไม่ได้ปกป้องฉันนี่!” “ถ้าฉันเสียโฉม พี่เขยจะต้องรับผิดชอบ!” แมนดี้กุมขมับด้วยความรำคาญ “แค่ทำตามที่ฉันบอก หยุดพูดเรื่องไร้สาระ เธอเป็นผู้หญิง ไม่ละอายหน่อยเหรอพูดแบบนั้น?” “ไม่ได้ยินที่พี่พูดเหรอ! เร็วเข้าและเอาน้ำแข็งประคบหน้าเสีย!” ลิเลียนกรีดร้องด้วยความโมโห เธอกระโดดโลดไปมา ลูกสาวคนโตของเธอถูกลูกเขยไร้ยางอายคนนี้หลอก ถ้าเขาคว้าลูกสาวคนเล็กของเธอไปด้วย ลิเลียนก็อาจจะฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดลงแม่น้ำเช่นกัน เมื่อเห็นจุดจบอันน่าสยดสยองของนางพญางูด้วยน้ำมือของฮาร์วีย์ เธอจึงไม่กล้าแสดงท่าทีรุนแรงต่อ ฮาร์วีย์อีกแล้ว ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงความคิดและพูดว่า “ลูกเขยผูเแสนดี ขอบคุณสำหรับเรื่องคืนนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ฉันเกรงว่าแมนดี้จะได้รับบาดเจ็บสาหัส!” “ฉันเป็นแม่เธอ คุณต้องเข้าใจแน่ว่าทุกสิ่งที่ฉันพูดและทำก็เพื่อประโยชน์ของคุณ!” “เพราะงั้นคุณก็อย่าถือสาฉันเลย!” ฮาร์วีย์ทำได้เพียงยิ้มอย่างเงียบ ๆ นิสัยของลิเลียนเป็นแบบนี้มาตลอด และเขาก็ชินกับมันมานานแล้ว “อืม ไปดูทีวีกับแมนดี้เถอะ ฉันกับพ่อจะจัดการเรื่องวุ่นวายที่เหลือเอง” ลิเลียน