บทที่ 1600

ฮาร์วีย์ขยับกายและปรากฏตัวอีกครั้งที่ใจกลางฝูงชนซึ่งประกอบด้วยสมาชิกครอบครัววอร์ด ครั้งนี้เขาไม่ได้ใช้ดาบ แต่จะใช้เพียงฝ่ามือของเขาเท่านั้น ไม่นานเสียงตบก็ดังขึ้น สมาชิกที่เหลือของตระกูลวอร์ดถูกส่งให้ลอยไปพร้อมกับสี่นายพลผู้ยิ่งใหญ่ เมื่อพวกเขาร่วงลงบนพื้น พวกเขาก็สำลักอากาศเกินกว่าที่จะหายใจได้ ทั้งตระกูลวอร์ดไม่มีใครเทียบฮาร์วีย์ได้เลย "พวกไร้ประโยชน์" สีหน้าท่าทางฮาร์วีย์นั้นสงบเช่นเคย “หากในหลงเหมินไม่มีพรสวรรค์อะไรนอกจากอวดเก่งและชอบรังแกประชาชนเช่นนี้ ก็โค่นทิ้งไปให้หมดเสียจะดีกว่า” "แก…!" จอชได้ยินว่าฮาร์วีย์ไม่เพียงแต่ดูหมิ่นตระกูลวอร์ดเท่านั้น แต่ยังดูหมิ่นทั้งองค์กรหลงเหมินอีกต่างหาก ในฐานะสาวกผู้ภาคภูมิใจของหลงเหมิน แม้ในตอนที่เลือดในกายจะเริ่มไหลทะลัก เขาก็ยังโกรธ เลือดจากลำคอของเขาไหลออกในทันที ศีรษะของเขาตกลงไปด้านข้าง จอชหายใจเฮือกสุดท้าย ทั่วทั้งบริเวณนั้นตกอยู่ในความเงียบ ไม่มีใครคิดว่าจอชจะตายทันทีที่เขาปรากฏตัว “ไอ้หนู นายกำลังล้ำเส้น! นายไม่เคารพกฎหมายเอาเสียเลย!” “ถึงคุณจอชและคนอื่น ๆ จะทำผิด นายก็ไม่ควรฆ่าพวกเขา!” “แถมยังดูถูกทั้งองค์กรหลงเหมินอีก!”