บทที่ 1617

ฮาร์วีย์ ยอร์กขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนที่สีหน้าของเขาจะเปลี่ยนเป็นเย็นชา “ฮาร์วีย์ หลานอยู่ที่นี่แล้วเหรอ” น้ำเสียงอบอุ่นดังมาจากด้านหลังในขณะนี้ จากนั้นก็มีมือใหญ่ยื่นออกมาและตบไหล่ของฮาร์วีย์ “ไอ้หนู หลานโตแล้วจริง ๆ เปลี่ยนไปเยอะเลย แต่ใบหน้าของหลานยังคงอ่อนโยนและบอบบางเหมือนเดิม” “หากเจอกันบนถนน ยังไงลุงก็ต้องจำหลานได้” เคลลี่ มาโลนมองไปยังฮาร์วีย์ด้วยความรู้สึกโล่งใจบนใบหน้า ฮาร์วีย์หันศีรษะไปและเห็นใบหน้าที่คุ้นเคย เขายิ้ม “ลุงมาโลน ผมไม่ได้เจอลุงมาสิบกว่าปีแล้ว” “อืม หลานมาถูกเวลาแล้ว เมื่อที่โทรหาหลานเมื่อวานนี้ ลุงยังกังวลว่าจะได้เจอหลานเมื่อไหร่ ไม่คิดเลยว่าหลานจะมาปรากฏตัวที่นี่วันนี้! “ไหน ๆ ก็มาแล้ว มาสนุกกันเถอะ! “ในมอร์ดูมีสิ่งที่ยอดเยี่ยมมากมาย คนหนุ่มสาวควรมาที่นี่เพื่อเปิดโลกทัศน์ให้กว้างขึ้น หลานต้องการไปที่ไหนและต้องการซื้ออะไรก็บอกมาได้เลย ลุงจะจัดการให้เอง” เคลลี่หยิบบัตรธนาคารออกมาและกำลังจะมอบให้ฮาร์วีย์ เห็นได้ชัดว่าเขาดีกับฮาร์วีย์มาก แต่เมื่อเห็นฉากนี้ใบหน้าของจูน ลีก็แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา จากนั้นเธอก็มองไปที่ฮาร์วีย์ด้วยความรังเกียจ 'เพิ่งได้รับโทร