บทที่ 1632

“มีคนอย่างน้อยแปดพันคนพยายามฆ่าฉัน ไม่อย่างนั้นก็คงราว ๆ หนึ่งหมื่นคน พูดตามตรงนะ แกไม่ได้อยู่ในรายชื่อด้วยซ้ำ” สีหน้าของฮาร์วีย์ ยอร์กยังคงเมินเฉย “แต่แกควรจะคิดหาวิธีรักษาชีวิตกระจอก ๆ ของตัวเองไว้ในตอนนี้!” ฮาร์วีย์คว้าซิการ์ของไอเดน บาวเออร์ในตอนพูดของเขา แล้วยัดมันเข้าไปในปากของไอเดนเพื่อปิดปากเขา “อื้อ!” ในตอนนี้ไอเดนไม่กล้าแม้แต่จะกรีดร้อง ร่างกายของเขากระตุกไปทั้งตัวเพราะความเจ็บปวด เขาไม่สามารถโต้ตอบกลับไปได้ในขณะนั้น บรรดาชายและหญิงที่สวมเสื้อผ้าแบบดั้งเดิมกำลังตากระตุก พวกเขาคิดว่าฮาร์วีย์บ้าบิ่นและไร้ยางอายเกินไป! ในสถานที่อย่างมอร์ดู มีคนนอกไม่กี่คนที่กล้ายั่วยุนายน้อยบาวเออร์ถึงขนาดนี้? ช่างน่าขัน! คนบ้านนอกไม่กี่คนมีสิทธิ์อะไรจะมาชี้นิ้วให้นายน้อยบาวเออร์? "ไอ้หนู! การที่แกปฏิบัติต่อนายน้อยบาวเออร์แบบนั้นแกได้ตายแน่ ฉันบอกแกแล้ว! ฉันจะฉีกแกเป็นชิ้น ๆ !” เมื่อเห็นไอเดนอยู่ในสภาพเช่นนั้น วิกเตอร์ก็สามารถจินตนาการถึงจุดจบของตัวเองได้ในทันที “ฉันสาบานด้วยชีวิตของฉันเลยว่าฉันจะไม่มีวันปล่อยให้แกหนีไปได้!” ฝูงชนทั้งหมดดุร้าย แกร๊ก! ฮาร์วีย์จับมือซ้ายของไอเดนและห