บทที่ 1646

โยนาพยักหน้าเบา ๆ เป็นการทักทายทุกคน สายตาเฉยเมยของเธอจับจ้องไปที่เฮลีย์และแอนนา "ทำไม? ฉันดูเหมือนสาวรับจ้างงั้นสินะ?” เสียงของเธอไม่ได้ดังนัก แต่เฮลีย์และแอนนาก็ห่อเหี่ยวลงเพราะความกลัวในทันที พวกเธอเกือบจะทรุดลงไปกับพื้น “ม…ไม่ ไม่ ไม่...” “เราต่างหากที่เป็นอย่างนั้น! เราเอง!" เฮลีย์ตอบด้วยสีหน้าลำบากใจ แอนนาตัวสั่น “คุณลินช์ มันเป็นความผิดของเราเอง เราทำให้คุณไม่พอใจ ได้โปรดยกโทษให้เราด้วย!” โยนาเสมองเธอผ่าน ๆ และไม่สนใจเธอ จากนั้นก็หันกลับมาและวางตะเกียบให้ฮาร์วีย์ เธอยิ้มและพูดว่า “นายน้อยยอร์ก เกี๊ยวซ่าเหล่านี้เข้ากันได้ดีที่สุดกับถั่วเหลืองจากเซาท์เทิร์น ซิตี้ ฉันเตรียมไว้ให้คุณแล้วค่ะ” “ลองดูนะคะว่าคุณชอบมันรึเปล่า หากไม่ถูกปาก เราจะเปลี่ยนให้” หลังจากนั้นโยนาก็จัดการรินนมถั่วเหลืองให้ฮาร์วีย์อย่างยำเกรง "นี่มัน…" ดวงตาของทุกคนกระตุกเมื่อเห็นภาพที่ปรากฎต่อหน้าพวกเขาในตอนนี้ โยนาไม่เคยเป็นแบบนี้ ทว่าตอนนี้เธอกลับกำลังรับใช้ไอ้บ้านนอกนี่ด้วยความเคารพอย่างสูง นี่มัน… คนบ้านนอกนี่มีอะไรดี? แม้แต่คนอย่างคุณลินช์ยังต้องปฏิบัติต่อเขาด้วยความเคารพเช่นนี้?! “นี่ เป็นไปไม่