บทที่ 1659

ผู้ที่ไม่รู้เรื่องราวทั้งหมดจ้องมองฮาร์วีย์ด้วยความดูถูกเหยียดหยาม สาว ๆ เหล่านี้จ้องมองด้วยสายตารังเกียจอย่างที่สุด พวกเธอดูแคลนฮาร์วีย์จนสุดหัวใจ สำหรับพวกเธอแล้ว ฮาร์วีย์เป็นพวกไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเท่านั้น "แกมันสารเลว! กล้าดียังไงมายั่วโมโหไอเดน บาวเออร์? แกไม่รู้เหรอว่า…” ไอเดนเต็มไปด้วยความโกรธและก้าวไปข้างหน้าอย่างเกรี้ยวกราดเพื่อมาเผชิญหน้ากับฮาร์วีย์อย่างใกล้ชิด วินาทีต่อมา ทั้งสองสบตากัน ในเสี้ยววินาทีที่เขาได้เห็นใบหน้าของฮาร์วีย์ ไอเดน บาวเออร์ผู้เย่อหยิ่งอย่างที่สุดตกอยู่ในภวังค์แห่งความหวาดกลัว จิตใจของเขาว่างเปล่าลงราวกับถูกฟ้าผ่าในช่วงเวลาสั้น ๆ เขาไม่เคยคิดว่าเจ้านายใหม่ของเขาคือไอ้บ้านนอกที่ทุกคนพูดถึง “คุณ…ยอร์ก…” ร่างของไอเดนเดินโซเซไปพร้อมกับสองเท้าของเขา สัญชาตญาณทำให้เขาอยากจะคุกเข่าลง แต่เนื่องจากขาซ้ายของเขาถูกใส่เฝือกเอาไว้ เขาจึงทำไม่ได้ ถ้าไม่ใช่เพราะเฝือก เขาคงลงไปกองกับพื้นในไม่กี่วินาที “นายน้อยบาวเออร์! เขานั่นแหละ! ฮาร์วีย์ ยอร์ก!” ทิโมธีหันหน้าไปชี้ที่ฮาร์วีย์ “เขาไม่เพียงแต่เตะและตบผม แต่เขายังเอาอิฐทุบหัวผมด้วย!” “และเขายังเรียกคุณว่า