บทที่ 1709

ที่วิลล่า บ้านเลขที่ 1 ในแฟรเกรินท์ ฮิลล์ ซีนเธียร์ในกางเกงขาสั้นกำลังนั่งอยู่ที่บาร์ในห้องนั่งเล่น เช้านี้เธอตื่นขึ้นมาด้วยเป้าหมายที่ชัดเจน ไม่ว่าจะอย่างไรเธอจะต้องได้คำตอบในเรื่องบางอย่าง ฮาร์วีย์เปิดเตา “ซีนเธียร์ ให้ฉันต้มบะหมี่ให้ไหม?” “ฉันไม่กิน!” ซีนเธียร์ตะคอกและพูดต่อ “พี่เขยยังไม่ได้อธิบายอะไรให้ฉันฟังเลย พี่กับไคท์ วอล์คเกอร์เป็นอะไรกัน? พี่ยังให้เธอเป็นแฟนพี่ด้วย! พี่ไม่กลัวว่าพี่สาวฉันจะรู้เรื่องเหรอ?” ฮาร์วีย์เงยหน้าขึ้นและพูดอย่างแผ่วเบาว่า “หยุดยุ่งเรื่องของผู้ใหญ่ได้แล้วเด็กน้อย” “และถ้าเธอนั่งที่บาร์อีก ฉันจะลากเธอลงมาและตี “พี่ไม่เคยบอกอะไรฉันเลย! “พี่เขย พี่กับไคท์ วอล์คเกอร์เป็นอะไรกันรึเปล่า?!” ฮาร์วีย์คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ถ้าฉันบอกว่าไม่ คุณจะเชื่อฉันไหม?” ซีนเธียร์พยักหน้าทันที “เชื่อสิ!” “แต่พี่ต้องบอกความจริงกับฉันทั้งหมด ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่สบายใจ!” “ถ้าพี่ไม่บอก ฉันฟ้องพ่อแม่และพี่สาว! “พวกเขาจะมามอร์ดูเร็ว ๆ นี้ พี่คิดจริง ๆ เหรอว่าเพียงเพราะมอร์ดูอยู่ไกลพวกเขาจะไม่สามารถควบคุมพี่ได้?” คำพูดของซีนเธียร์ทำให้ฮาร์วีย์ปวดหัว เขาถอนหายใจแ