บทที่ 1713

“นายน้อยโฮลท์! มีคนพยายามแอบเข้ามาทำร้ายคุณ! “นายน้อยวอล์คเกอร์ก้มลง! ทำท่าหมา! “ทามารา ตบคนทางซ้ายของคุณ! แล้วใช้หัวของคุณกระแทกหน้าเขาต่อ! สวย!” ทั้งสองฝ่ายกำลังต่อสู้กัน ทั้งบูโดกันตกอยู่ในความโกลาหล ในทางกลับกัน ฮาร์วีย์เตะผู้ชายสองสามคนอย่างสบาย ๆ และเดินไปที่ทางเข้าที่ซีนเธียร์ยืนอยู่ ทั้งคู่เฝ้าดูความโกลาหลอย่างเงียบ ๆ ไบรอันและผู้ติดตามของเขาเป็นมากกว่าเพลย์บอยผู้มั่งคั่งเล็กน้อย แต่พวกเขาก็ยังมีความกล้าหาญในการต่อสู้อยู่บ้างเพื่อไม่ให้โดนโจมตีอยู่ฝ่ายเดียวจนเกินไป ฮาร์วีย์ให้คำแนะนำพวกเขาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ไบรอันก็ยังสามารถจัดการกับเก๊บและคนอื่น ๆ ได้ ไบรอันและผู้ติดตามของเขาอยากจะบีบคอฮาร์วีย์จนตาย แต่มันสายเกินไปแล้ว พวกเขาใช้ประโยชน์จากคำแนะนำของฮาร์วีย์และในไม่ช้าก็เริ่มพึ่งพาเขาโดยไม่รู้ตัว “พี่เขย มันจะดูไม่แย่เหรอถ้าเราจะยืนดูเฉย ๆ?” “เราควรไปช่วยพวกเขาไหม?” ซีนเธียร์ถามด้วยความกังวล “เด็กบ๊องเอ๊ย” ฮาร์วีย์ดีดหน้าผากของซีนเธียร์เบา ๆ “ถึงไอ้พวกนี้จะโดนทุบหัว มันก็ไม่ใช่เรื่องของเรา” “เธอไม่ได้คิดว่าพวกเขาเป็นเพื่อนพวกเราจริง ๆ เพียงเพราะพวกเขาเรียกฉัน