บทที่ 1722

ตลอดเวลาที่ผ่านมา สตรีผู้สง่างามที่อยู่ด้านข้างจ้องมองฮาร์วีย์อย่างเย็นชา พวกเขารู้ดีว่าการเข้าร่วมกับหลงเหมินนั้นยากเย็นเพียงใด สำหรับพวกเขาแล้ว พฤติกรรมของฮาร์วีย์ไม่ต่างไปจากการฆ่าตัวตาย “หยุดพูดถึงการใส่ร้ายและดูหมิ่นเถอะน่า” “ในเมื่อเราอยู่ที่นี่แล้ว เห็นแก่ไคท์ ผมรู้สึกว่าผมควรจะอธิบายบางอย่างให้คุณฟัง” “ข้อแรก จริงอยู่ที่ผมได้ชี้แนะอะไรบางอย่างแก่ไบรอันเพื่อให้เขาเอาชนะเก๊บ แต่ผมไม่ได้บอกให้เขาลงมือฆ่าเสียหน่อย หากคุณถามสมาชิกหลงเหมินที่อยู่ที่นั่น คุณจะได้ทราบเรื่องราวทั้งหมด คุณไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งนี้มาขู่ผม เพราะมันมีแต่จะทำให้ฉันดูแคลนคุณเปล่า ๆ” “ข้อสอง ผมไม่รู้ว่าคุณไปตกลงอะไรกับราเชลและไอเดน แต่ผมต้องขอเตือนคุณไว้ก่อน มีบางอย่างที่คุณไม่ควรยึดติดกับมัน ต่อให้คุณจะเอาชนะราเชลได้ แต่คุณก็ไม่มีโอกาสที่จะขึ้นเป็นหัวหน้าสาขาได้หรอก คุณสนใจแต่ผลได้ผลเสียของตัวเองเท่านั้น คุณไม่มีหลักการที่จำเป็นสำหรับการเป็นผู้นำสาขาที่เหมาะสมของหลงเหมินเลย” “ข้อสาม ถ้าคุณเกษียณตัวเองในช่วงที่คุณอยู่ในจุดสูงสุด คุณก็สามารถเป็นอยู่อย่างมั่งคั่งต่อไปได้ แต่ถ้าคุณยังคงวางแผนที่จะต่อสู้เพื่อช