บทที่ 1744

“คุณล้ำเส้นฉันมากเกินไปแล้ว!” การแสดงออกของอีวอนน์ ซาเวียร์นั้นมืดมนราวกับกลางคืน และใบหน้าของเธอก็ดูน่ากลัว “ฉันล้ำเส้น?” เฟล็ทเชอร์ อีแวนส์ยิ้ม “โถ อีวอนน์ เธอคิดว่าเธอยังคงเป็นคุณหนูซาเวียร์ที่สูงส่งและยิ่งใหญ่อยู่อีกหรือ?” “ฉันจะบอกเธอให้ ตระกูลสมิธจบแล้ว! สถานการณ์ของพวกเขามีแต่จะเลวร้ายลงทุกที!” “แม่ของเธอเองก็อยู่ยังอยู่หลังลูกกรงนั่นต่อไป!” “เธอคิดจริง ๆ หรือว่าตระกูลสมิธจะปล่อยเธอไป ต่อให้ฉันบังคับตัวเองให้ปล่อยเธอไปก็เถอะ!” “หยุดคิดเพ้อเจ้อสักที!” “รับใช้ฉันอย่างเชื่อฟัง แล้วฉันจะได้พูดถึงเธอต่อเจ้าชายได้แง่ดีหน่อย เข้าใจไหม?” เฟลทเชอร์เปล่งออร่าที่แข็งแกร่งและความมั่นใจออกมามาราวกับว่าทุกสิ่งที่เขาพูดเป็นความจริง อีวอนน์ขมวดคิ้ว จากนั้นตอบอย่างใจเย็นว่า “เทอร์รี่ ตระกูลสมิธขอให้คุณจัดการกับฉันเหรอ?” “มีไม่มีก็ไม่เห็นต้องสน” หน้าตาขี้เล่นฉายอยู่บนใบหน้าของ เฟลทเชอร์ “สิ่งที่เธอต้องรู้ก็คือเธอกำลังตกที่นั่งลำบาก และฉันก็เป็นคนเดียวที่จะช่วยเธอได้!” “อ้อ ฉันลืมบอกเธอไป สมาชิกตระกูลสมิธหลายคนที่อยู่ข้างเธอถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม” “เธอเป็นคนใจร้ายอีวอนน์ เธอนี่เหม