บทที่ 1759

แองเจลิน่า จอห์นที่ถ่อมตัวโกรธจนหน้าแดงก่ำ ในอดีตเธอสามารถปล่อยให้อารมณ์ของเธอโลดโผนและทำร้ายใครก็ได้ตามที่เธอต้องการ เหยื่อของเธอไม่มีใครกล้าสู้กลับและได้เรียนรู้ว่าการปล่อยให้แองเจลิน่าได้ทำตามใจชอบของเธอจะเป็นการดีที่สุด เธอไม่เคยคิดฝันเลยว่าในบรรดาคนอื่น ๆ กลับเป็นคนอย่างฮาร์วีย์จะกล้าดูหมิ่นและตบตีเธอ ในขณะนี้ ในที่สุดแองเจลิน่าก็ได้เข้าใจถึงความหมายของความโกรธที่สูงตระหง่าน หัวใจของเธอเดือดดาลด้วยความปรารถนาที่จะฆ่า เธอร้องลั่น “ฆ่ามัน!” บูม! บอดี้การ์ดเป็นสิบ ๆ คนที่รอคอยคำสั่งอยู่นำอาวุธของพวกเขาออกมาและกระโจนเข้าไปหาฮาร์วีย์ ฮาร์วีย์ผลักไคท์ให้ถอยห่างจากพวกเขาและก้าวไปข้างหน้า ในพริบตา เขาก็ยืนอยู่ข้าง ๆ เหล่าบอดี้การ์ด พวกเขาพยายามที่จะฆ่าเขา แต่ฮาร์วีย์ทำราวกับว่าไม่มีอะไรให้ต้องกลัว เขาจะตบและเตะเบา ๆ เป็นครั้งคราว ไม่ว่าจะเป็นการตบหรือการเตะ ทุก ๆ การเคลื่อนไหวของเขาทำให้บอดี้การ์ดปลิวหรือลงไปดิ้นบนพื้นพร้อมกับกุมท้องที่บาดเจ็บของพวกเขา ในเวลาไม่ถึงนาที บอดี้การ์ดของครอบครัววอล์คเกอร์ทั้งหมดก็นอนอยู่บนพื้นพร้อมกับการหดตัวจากความเจ็บปวด ไม่มีใครสามารถลุกขึ้นยืนได้