บทที่ 1784

ฮาร์วีย์เคาะโต๊ะด้วยมือขวา เขาเอียงศีรษะเล็กน้อยแล้วพูดว่า “งั้น… “คุณก็หมายความว่าคุณจะไม่ตกลงตามเงื่อนไขของผม? “แล้วก็หมายความว่าคุณจะไม่ให้ความยุติธรรมแก่ผมด้วย?” แลรี่ยิ้ม "พ่อหนุ่ม ยุคนี้เงินมันก็ทำได้ทุกอย่างนั่นแหละ… “นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันไม่สามารถเห็นด้วยกับสิ่งที่นายเรียกว่าความยุติธรรมได้ “แน่นอน ถ้านายยังรู้สึกไม่พอใจนายจะจัดการทุกอย่างตามวิธีการของนายและจะให้บทเรียนฉันก็ได้ “ถ้านายทำอย่างนั้นได้ ฉันอาจจะร้องขอความยุติธรรมให้กับนายได้เลยด้วยซ้ำ ใครจะรู้" ความดูถูกเหยียดหยามถูกเขียนขึ้นทั่วใบหน้าของแลรี่ สำหรับเขาแล้ว การที่ฮาร์วีย์มีเส้นสายกับตำรวจนั้นถือว่าน่าประทับใจทีเดียว แม้จะมีความสามารถนี้ แต่แลรี่รู้สึกว่าฮาร์วีย์ยังเด็กเกินกว่าที่จะมาขัดแข้งขัดขาเข้าได้ “เก่งจริง ๆ! "น่าประทับใจ!" ฮาร์วีย์พยักหน้าเล็ก ๆ “นับตั้งแต่ผมมาเหยียบที่มอร์ดู นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนไม่ให้เกียรติผมแบบนี้ “ผมหวังว่าพรุ่งนี้คุณจะไม่มาคุกเข่าร้องขอความเมตตาต่อหน้าผม “เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นมันคงน่าเบื่อตายเลย! “ตอนนี้ ลาก่อน!” ฮาร์วีย์เตะโต๊ะข้าง ๆ และเหยียบซิการ์ที่แลรี่ให้เขา ก่อ