บทที่ 1793

ฮาร์วีย์ ยอร์กยิ้มอย่างเมินเฉย “ใช่ คุณเดาถูกแล้ว” เซธ คีตันผงะไปชั่วขณะ เขาไม่เคยคาดคิดว่าฮาร์วีย์จะยอมรับออกมาตรง ๆ เช่นนี้ เขาพูดอย่างไม่อ้อมค้อมด้วยความมุ่งมั่นอย่างสูง “ไอ้ส*รเลว นายคิดว่าตัวเองเป็นใคร? “นายเป็นคนของตระกูลฌอง? ลินช์? สมิธหรือพาเทลกันล่ะ? “ถ้าที่ว่ามาไม่ใช่นามสกุลของนาย นายก็แค่กบในกะลาครอบ มีสิทธิ์อะไรมาทำตัวอวดรู้ต่อหน้าฉัน? “น่าคิดว่าคิดว่าฉันเซธ คีตันจะถูกต้อนได้ง่าย ๆ หลังจากที่ผงาดอยู่ในมอร์ดูมาหลายปีดีดักงั้นเหรอ? “นายคิดว่าไม่ว่าใครก็จะเอาฉันลงได้เหรอ? “นี่นายตั้งใจจะรอฉันเล่นจริง ๆ ใช่ไหม? “นายรู้หรือเปล่าว่าตอนนี้กำลังเล่นอยู่กับใคร?” เซธมองไปรอบ ๆ สถานที่ด้วยท่าทางเย็นชา จากนั้นเขาก็พูดเบา ๆ ว่า “ในเมื่อนายไม่รู้ ฉันก็จะช่วยสงเคราะห์ให้ “นี่คือผู้บังคับบัญชาลำดับที่สองในระบบภาษีของมอร์ดู! “นี่คือรองประธานของธนาคารแห่งมอร์ดู! “นี่คือผู้บัญชาการของท่าเรือมอร์ดู! “นี่คือสารวัตรหน่วยตำรวจเฉพาะกิจ!” ในขณะที่เซธเรียกชื่อพวกเขาทีละคน บุคคลที่มีชื่อเสียงมากกว่าโหลก็ยืนขึ้นพร้อมกับมองไปที่ฮาร์วีย์ด้วยสีหน้าเย้ยหยัน เซธนำคนกลุ่มนี้เดินไปและยืนอยู่ต่อ