บทที่ 1807

ไคท์เปลี่ยนทิศทางของรถจากที่นั่งคนขับแล้วมองฮาร์วีย์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น “สตีเว่นเหรอ? เกิดอะไรขึ้น?" ฮาร์วีย์ยักไหล่ “คุณลุงที่ครอบครัวผมรู้จักขอให้ลูกสาวเขาหาตำแหน่งพนักงานขายในไคเซน กรุ๊ปให้ผมไปทำ “สตีเว่นใช้ชื่อของคุณเพื่อหางานให้ผม นี่ผมควรจะขอบคุณเขาและทั้งครอบครัวของเขาไปตลอดชีวิตเลยไหม?” ไคท์หัวเราะเบา ๆ “ฮาร์วีย์ คุณกำลังล้อเล่นอยู่ใช่ไหม? คุณสามารถให้เงินฉันกว่า 1.6 พันล้านดอลลาร์โดยไม่คิดอะไร แต่คุณกลับต้องทำงานที่ได้ค่าจ้างเพียงไม่กี่ร้อยดอลลาร์ต่อเดือนอย่างนั้นเหรอ?” ฮาร์วีย์ยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ “ก็ผมไม่มีทางเลือก พวกผู้ใหญ่ในครอบครัวผมไม่คิดว่างานที่ผมทำอยู่สุจริตอ ทำไมคุณไม่ให้ผมไปทำงานในตำแหน่งสูง ๆ แทนล่ะ?” “ได้ คุณเข้ามาแทนเป็นหัวหน้าขององค์กรวอล์คเกอร์ได้เลย ฉันจะพาคุณเข้าได้ทันที แต่ฉันขอเตือนไว้ก่อนเลยว่าไม่ง่ายเลยนะ” ไคท์ยิ้มและพูดติดตลก ฮาร์วีย์ยิ้มโดยไม่ตอบอะไร ในไม่ช้าเฟอร์รารี 488 ก็มาถึงอาคารของไคเซน กรุ๊ป เพื่อไม่ให้ฮาร์วีย์ถูกเปิดโปง เขาจึงขอให้ไคท์จอดรถไกล ๆ เผื่อมีคนสังเกตเห็นเขา ไคท์ไม่ได้ออกรถทันทีที่ฮาร์วีย์ลงไป ความสนใจของเธอยิ่งสูงขึ