บทที่ 1814

ฮาร์วีย์หยิบแก้วใบหนึ่งที่จอร์จถือมาให้ จากนั้นก็จิบเล็กน้อยเพื่อความชุ่มคอ หลังจากที่เช็ดฝ่ามือด้วยกระดาษทิชชู่แล้ว เขาก็หรี่ตามองแลรี่ “คุณแชมเบอร์ส คุณไม่ทำให้ผิดหวังเลย “ผมคิดว่าคุณจะมาคุกเข่าต่อหน้าผมซะอีก “ไม่คิดเลยว่าคุณจะยังนั่งอยู่นิ่ง ๆ ได้ “ดูเหมือนว่าผมคงจะยังทำไม่มากพอ!” ฮาร์วีย์หยิบโทรศัพท์ออกมาและส่งข้อความสองสามข้อความระหว่างที่เขากำลังพูด สักพักโทรศัพท์ของแลรี่ก็ดังขึ้นขณะที่ดวงตาของเขากระตุกอย่างรุนแรง ในตอนนั้นข่าวร้ายได้ถูกส่งไปยังโทรศัพท์ของเขา สีหน้าออกของแลรี่นั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง เขาไม่คิดว่าฮาร์วีย์จะยังคงไม่ให้เกียรติแม้ในตอนนี้ “ฮาร์วีย์ ยอร์ก ในสายตาของผม คุณเป็นเพียงชายหนุ่มที่ไม่รู้จักความกลัวเพราะความไร้ประสบการณ์ของคุณ คุณไม่รู้ขีดจำกัดของคุณเลย!” หลังจากที่หายใจเข้าลึก ๆ แลรี่ก็ห้ามเฟร็ดและคนอื่น ๆ ที่กำลังจะบ้า จากนั้นเขาก็มองฮาร์วีย์ด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม ในสายตาของแลรี่ ฮาร์วีย์จะต้องจบสิ้นแน่นอนเมื่อเขาเผยไพ่เด็ดของเขา ถึงตอนนั้น แลรี่จะทำให้ฮาร์วีย์คุกเข่าและตบหน้าเขาสักสิบครั้งหรือมากกว่านั้น “คุณแชมเบอร์ส คุณไม่คิดว่ามันเด็กเกินไปหน่อย