บทที่ 1823

ฮาร์วีย์ยิ้มและกระดิกนิ้วเรียกเฟร็ด เฟร็ดมองอย่างเหยียดหยาม เขาเข้าหาฮาร์วีย์อีกครั้งและตวาดเหว “ทำไม? แกยังอยากที่จะยั่วโมโหฉันและให้ฉันเป็นคนเข้าไปหานั้น?” “มา มา มา! ตีฉันเลย! “มาเลย มาตีฉันสิ! “ถ้าแกไม่กล้าตีฉัน แกมันก็เป็นแค่คนขี้ขลาด! ไอ้สารเลว…” เพี๊ยะ! ก่อนที่เฟร็ดจะพูดจบ ฮาร์วีย์ก็ตบเขาทันที “อ๊าก!” เฟร็ดกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เลือดพุ่งออกจากปากและจมูกของเขา เขาถูกส่งให้ลอยไปชนกำแพงก่อนจะล้มลงกับพื้น สภาพดูน่าสมเพชอย่างมาก ฝูงชนตกใจ ใบหน้าของดาราสาวเหล่านั้นซีดเผือดด้วยความกลัวและความเหลือเชื่อ มือของแลรี่ซึ่งกำลังจะจุดซิการ์แข็งทื่อและสั่นอยู่กลางอากาศเล็กน้อย แม้แต่เอลีซา ฌองที่ตอนแรกสงบและผ่อนคลายก็ยังผงะไปเหมือนกัน เธอไม่คิดมาก่อนว่าฮาร์วีย์จะกล้าตบเฟร็ดขึ้นมาจริง ๆ แถมยังต่อหน้าต่อตาเธออีก? ความโกรธพลุ่งพล่านขึ้นในใจของเธอ เอลิซาผู้ซึ่งจองหองอยู่เสมอรู้สึกราวถูกกับบดขยี้อยู่ใต้เท้าของใครบางคน ไอ้บ้านนอก เวรตะไล… เขากล้าดียังไงถึงมาข้ามหน้าข้ามตาเธอและปฏิบัติกับเธอเหมือนเธอเป็นหัวหลักหัวตอ? “ไอ้สาร…!” เอลีซาจ้องไปที่ฮาร์วีย์ด้วยสายตาดุดัน ใบหน้าที่งดงามขอ