บทที่ 1832

“สารเลว! “คุณกล้าดียังไงมาบุกมาถึงใจกลางมอร์ดูแบบนั้น! “คุณอยากตายนักหรือไง?!” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนล้อมอยู่ทั่วบริเวณ พวกเขาปลดเซฟตี้ของปืนออกแล้วจ่อมันเข้าหาฮาร์วีย์ ที่ด้านหลังมีเสียงคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวดดังออกมา แม้ว่าพวกคุ้มกันจะดูดุร้าย แต่พวกเขาก็มองฮาร์วีย์ด้วยสายตาที่หวาดกลัว โดยธรรมชาติแล้ว ในระหว่างทางที่เขาเดินมาถึงที่นี่ ฮาร์วีย์ได้ให้บทเรียนราคาแพงกับคนพวกนั้นไปแล้ว ฮาร์วีย์เดินไปที่กระดานหมากล้อมของอีเลียสโดยไม่สนใจผู้คุ้มกัน ก่อนหยิบหมากสีขาวขึ้นมา และด้วยการวางหมากเพียงตัวเดียวเขาก็ล้อมส่วนสีดำจนสามารถล้มกระดานได้ จากนั้นฮาร์วีย์ก็หยิบหมากสีขาวตัวเดิมและพูดอย่างใจเย็นว่า “ใคร ๆ ก็ว่ากันว่าอีเลียส พาเทลเป็นฮีโร่ของยุค และไม่เป็นสองรองใครในเรื่องหมากล้อม “แต่พอผมเห็นแบบนี้แล้ว ดูเหมือนว่าคุณจะไม่ได้มีฝีมืออย่างที่ใครเขาว่ากัน” อีเลียสโบกมือส่งสัญญาณให้ควบคุมการถอยออกไปข้างหลัง เขาพินิจมองฮาร์วีย์ด้วยรอยยิ้ม “ฮาร์วีย์ ยอร์ก? เจ้าชายยอร์กเองเหรอ?” ฮาร์วีย์ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ว่า “ผมนึกว่าปลาซิวปลาสร้อยอย่างผมจะไม่มีวันได้รับความสนใจจากเจ้าชายพา