บทที่ 1844

เพี๊ยะ! เลอบรอนเริ่มหมดความอดทน เขาก้าวไปข้างหน้าและเหวี่ยงฝ่ามือไปด้วยความรำคาญ “อ้าก!” เบรนแนนที่สูงส่งและทรงพลังถูกส่งให้ปลิวออกไปด้วยการตบเพียงครั้งเดียวจากเลอบรอน เบรนแนนพยายามลุกขึ้น แต่เลอบรอนก็ไวกว่าและตบหน้าเบรนแนนอีกครั้ง เพี๊ยะ! เบรนแนนถูกส่งให้ลอยออกไปอีกหน เมื่อเขาร่วงหล่นลงกับพื้น ปากของเขาก็มีเลือดไหลออกมาปะปนกับฟันอีกสองสามซี่ หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความเศร้าโศกและความขุ่นเคือง เขากรีดร้องออกมา “เลอบรอน…!” ปัง! เลอบรอนยกปืนขึ้นและยิงไปที่เบรนแนน เขาขู่ฟ่ออย่างเย็นชา “ถ้ายังไม่เลิกเห่าล่ะก็ ฉันจะฆ่านาย!” เบรนแนนซึ่งใกล้จะระเบิดอารมณ์ถูกบังคับให้ต้องเงียบปากลง เบรนแนนรู้ว่าเลอบรอนจะทำในสิ่งที่เขาพูด ถ้าเบรนแนนยังเอาแต่พูดเรื่องไร้สาระ เลอบรอนจะทำให้เขากลายเป็นศพอย่างแน่นอน! “โลกที่เงียบและสงบ ช่างดีอะไรอย่างนี้ “ใช่ไหมฮาร์วีย์?” เลอบรอนทำท่าทางส่งสัญญาณให้คนของเขาจับตัวไคท์ในขณะที่เขาหันไปมองฮาร์วีย์อย่างใจเย็น ทั้งสองเคยต่อสู้กันมาก่อน เลอบรอนรู้ว่าฮาร์วีย์เป็นคู่ต่อสู้ที่หาตัวจับได้ หลักการของเขาคือต่อสู้กับใครก็ได้ด้วยกำลังทั้งหมดที่มี และเขาจะประมาทฮาร์ว