บทที่ 1897

ฮาร์วีย์ตอบอย่างใจเย็น “แล้วคุณคิดว่าไงล่ะ?” แองเจลิน่าหัวเราะคิกคัก “ฉันคิดว่าคุณค่อนข้างมีเอกลักษณ์นะ คุณยอร์ก คุณจะไม่ทำเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้” ฮาร์วีย์พูดช้า ๆ “ตั้งแต่ที่เราทำข้อตกลงกัน ผมจะรักษาสัญญาเสมอ คุณสัญญาว่าจะให้คำชี้แจงแก่ไคท์เพราะงั้นผมจึงช่วยจัดการกับอาการเจ็บหน้าอกที่คุณมีมาตั้งแต่เริ่มฝึกศิลปะการต่อสู้โบราณ “ถึงอย่างนั้น มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร” มีบางอย่างที่ฮาร์วีย์ไม่ได้พูด เมื่อแองเจลิน่าฝึกฝนศิลปะการต่อสู้มาก่อน เธอย่อมต้องได้รับผลข้างเคียงอื่น นอกเหนือจากอาการที่เจ็บหน้าอก แต่เนื่องจากอาการของเธอทั้งสองถูกยับยั้งไว้อย่างสมบูรณ์ จึงไม่มีอาการอื่น ๆ กำเริบขึ้นมาอีก เมื่ออาการทั้งสองอย่างของเธอหายไป อาการอื่น ๆ ก็จะแสดงขึ้นตามลำดับ แน่นอนว่าหากแองเจลิน่าเลิกเล่นแง่กับเขา ฮาร์วีย์ก็จะไม่รังเกียจที่จะจัดการกับปัญหาทั้งหมดให้เธอก่อนที่เธอจะรู้ตัวเสียอีก ฮาร์วีย์หยิบมีดผ่าตัดขึ้นมาขณะที่เขาพูด ก่อนจะกรีดมันลงที่หลังของแองเจลิน่าเบา ๆ เลือดร้อนระอุพุ่งออกมาจากบาดแผล ขณะที่เลือดไหลออกมา แองเจลิน่าก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าความร้อนรุ่มในหัวใจของเธอที่ค่อย ๆ