บทที่ 1905

ไคท์กัดฟันและตอบอย่างหนักแน่น “ฉันจะบอกคุณเป็นครั้งสุดท้าย! “ต่อให้ฉันตาย ฉันก็จะไม่แต่งงานกับคุณ!” ปัง! ลูคัสไม่สามารถยับยั้งตัวเองได้อีกต่อไป เขาเตะไคท์ลอยไปชนกับเตียงไม้สีแดง ไคท์ร้องด้วยความเจ็บปวด เลือดไหลออกจากปากของเธอและเปื้อนผ้าห่มด้วยสีแดงเข้ม เลือดที่หยดลงเหมือนดั่งขนมฤดูหนาวสีแดง มันเป็นภาพที่อนาถใจ “แก!” ไคท์เงยหน้าขึ้นสุดกำลังและจ้องลูคัส แต่สายตาของลูคัสเต็มไปด้วยความหลงใหลที่ชั่วร้าย ดูเหมือนว่าการทรมานผู้หญิงที่เขาชอบจะเป็นงานอดิเรกของเขา เมื่อเผชิญกับสายตาเช่นนั้น ไคท์ก็ขนลุกวาบ เธอนึกถึงข่าวลือเมื่อนานมาแล้ว ลูคัสเป็นโรคจิตที่ชั่วร้าย งานอดิเรกของเขาคือการทรมานและฆ่าผู้หญิง ในความเป็นจริง ผู้หญิงหลายร้อยคนได้เสียชีวิตไปด้วยน้ำมือของเขาในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา “แก้ผ้าสิไคท์” ลูคัสหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเช็ดมือด้วยกระดาษทิชชู่ เขากำลังระงับความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ของเขา “ถ้าเธอยังขัดขืน ฉันอาจจะไม่สามารถยับยั้งตัวเองและบดขยี้เธอได้!” สีหน้าของลูคัสแสดงถึงความสงสารราวกับว่าเขากำลังชื่นชมสิ่งประดิษฐ์ที่หายากก่อนที่มันจะสูญพันธุ์ไป ปัง! ทันใดนั้นเสียงร้องด้วยควา