บทที่ 1918

แกร๊ก! เสียงปืนนัดสุดท้ายดังขึ้น ทว่ามันยังคงว่างเปล่า ฮาร์วีย์ ยอร์กยังคงไม่ได้รับบาดเจ็บ อย่างไรก็ตามมือขวาของลูคัส ฌองสั่นอย่างรุนแรงและกล้ามเนื้อบนใบหน้าของเขากระตุก “แก! “กล้าดียังไงถึงหลอกฉัน! “ไอ้สารเลว! “แกกำลังล้อฉันเล่นเหรอ!” ลูคัสโกรธมากในขณะนี้ เขาเข้าใจทันทีว่าในปืนไม่มีกระสุนอยู่ตั้งแต่แรก นี่เป็นเกมที่ฮาร์วีย์เป็นคนสร้างตั้งแต่ต้นจนจบ เกมที่ทำให้เขามองเห็นความไร้ความสามารถและความกลัวได้อย่างชัดเจน ฮาร์วีย์ดูเฉยเมย จากนั้นเขาก็ยื่นมือขวาออกมาจับคอของลูคัสด้วยรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้า “เจ้าชายฌอง แย่หน่อยนะ “ไม่ว่าคุณจะเหนี่ยวไกปืนครั้งสุดท้ายใส่ตัวเองหรือคุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตา ผมก็จะไม่ฆ่าคุณ “แต่คุณทำให้ผมผิดหวังมากเกินไป “คุณบอกผมไว้อย่างชัดเจนเองว่าคนอย่างคุณไม่สนใจกฎของเกม “ถ้าผมไม่ฆ่าคุณในวันนี้ สิ่งที่รอผมในวันพรุ่งนี้ก็คือการล้างแค้นที่นองเลือดของคุณ “เพราะฉะนั้นผมควรจะฆ่าคุณเดี๋ยวนี้ เจ้าชายฌอง “นับจากวันนี้เป็นต้นไปจะมีเจ้าชายแห่งมอร์ดูเพียงห้าคนในโลก” แกร๊ก! ฮาร์วีย์ฟาดมือขวาอย่างแรงหลังจากที่เขาพูดจบ สีหน้าที่เหลือเชื่อปรากฏขึ้นบนใบหน้าของลูคัส