บทที่ 1957

ฮาร์วีย์รับตราประทับนั้นและมองมันก่อนที่จะพูดอย่างใจเย็นว่า “ในเมื่อพวกชาวเกาะเหล่านี้ต้องการเล่นงานฉัน แน่นอนว่าฉันจะต้องจัดการกับพวกเขาอยู่แล้ว “แค่นี้ก็น่าจะเพียงพอที่จะแก้แค้นให้เธอได้ “อีกเรื่องก็คือ เธอควรจะอยู่กับไอเดนไปก่อนถ้าไม่มีที่อื่นให้ไปแล้ว” ฮาร์วีย์ไม่ได้แสดงสีหน้าใด ๆ จริงอยู่ว่าเมซี่คือศัตรู แต่เธอก็ยังมีความสามารถและไหวพริบที่ดี ตอนนี้เธอตัวคนเดียว นอกจากฮาร์วีย์ก็ไม่มีใครจะรับเธอไว้แล้ว หากฮาร์วีย์สามารถรักษาคนอย่างเมซี่ไว้ข้างกายได้ เขามั่นใจว่าเธอจะต้องพิสูจน์ตัวเองว่ามีประโยชน์ในช่วงเวลาที่สำคัญ แน่นอนว่านี่เป็นเพียงการคาดเดาแบบสุ่ม ๆ ทุกอย่างเพิ่งจะเริ่มต้น เพราะฉะนั้นจึงไม่มีใครรู้ว่าการกระทำของเขาจะเป็นประโยชน์จริง ๆ หรือไม่ … ไม่นานนักก็เกือบจะถึงเวลาอาหารเย็น อีวอนน์เดินออกมาจากห้องนอนของเธอ ผู้หญิงที่สวยอย่างเธอในชุดนอนช่างมีเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ไม่ว่าหน้าตาหรือรูปร่างจะเป็นอย่างไร ถึงตอนนี้อีวอนน์ก็หายดีแล้ว ใบหน้าของเธอแดงดั่งบีทรูท เธอรู้สึกค่อนข้างจะอายมากกว่า ฮาร์วีย์ผายมือให้เธอนั่งลงเมื่อเห็นเธอ เขาพูดเบา ๆ ว่า “ผมสืบทุกอ