บทที่ 1975

จิโร่ อากาโนะมีสมอง เขารู้ว่าพี่ชายของเขากำลังหวาดกลัว เขายกมือขึ้นกอบกุมใบหน้าแล้วรีบวิ่งไปยืนต่อหน้าเฮเซล มาโลนและคนอื่น ๆ จากนั้นก็คุกเข่าลง “คุณมาโลน คุณดันเคน ผมขอโทษที่วันนี้ทำให้พวกคุณไม่พอใจ! “ได้โปรดยกโทษให้กับความรู้เท่าไม่ถึงการของผมด้วย! “ผมต้องขอโทษพวกคุณด้วยจริงๆ! “ขอร้องเถอะนะ ผมขอร้องพวกคุณ ได้โปรดให้โอกาสผมอีกครั้ง!” จิโร่ อากาโนะเริ่มตบตัวเองหลายครั้งหลังจากพูดเช่นนั้น ผู้ใต้บังคับบัญชาที่ติดตามเขาก็เริ่มคุกเข่าและร้องขอความเมตตาไปด้วย เปลือกตาของเรียว อากาโนะกระตุกอย่างรุนแรง จากนั้นเขาก็ก้าวไปข้างหน้าโค้งคำนับขอโทษ “คุณมาโลน ผมขอโทษที่เมื่อครู่ทำให้คุณไม่พอใจ ขออภัยในความไม่สะดวก!" ในขณะที่เขาพูด เขามองไปที่ฮาร์วีย์ ยอร์กอย่างตื่นตระหนกเพื่อดูว่าฮาร์วีย์พอใจหรือไม่ “คุณคือเรียว อากาโนะใช่ไหม? ดีมากทีเดียว!” เฮเซลรู้สึกว่าเธอยืดอกได้มากขึ้นทันที หลังจากที่เห็นเรียว อากาโนะกลัวจนหัวหด จากนั้นเธอก็เอื้อมมือไปตบหน้าเรียว อากาโนะ เธอพูดอย่างเฉยเมยว่า “ทุกคนที่นี่ต่างเป็นคนกว้างขวางมอร์ดูด้วยกันทั้งนั้น ฉันไม่สนหรอกว่าน้องชายของคุณจะไปขัดแข้งขัดขาใครเข้า ถึงแ