Webfic
เปิดแอป Webfic เพื่ออ่านเนื้อหาอันแสนวิเศษเพิ่มเติม

Capítulo 152

Cerré los ojos; mi cuerpo ya comenzaba a temblar. Salvatore me aprisionaba en sus brazos como si fueran un muro de hierro, sin dejar escapar ni un resquicio de aire. Intenté forcejear, pero no sabía adónde huir. ¿Estaba fuera de mí cuando tomé aquella decisión? ¿Por qué tuve que provocar a un hombre como él? Aunque no me amara, tampoco estaba dispuesto a dejarme ir, como si yo le perteneciera. —¿Eres un perro? ¡Todavía quieres orinar para marcar territorio! No pude contenerme y lo ataqué con palabras. —¡Salvatore, ya no te amo! ¡No siento absolutamente nada por ti! ¡Y no volveré a seguirte como antes! ¿Por qué no puedes dejarme en paz? —¿Que no me amas? ¿Dices que no me amas y ya está? Me interrumpió, como si no le diera ninguna importancia a lo que acababa de decir. Me sujetó de los hombros, impidiéndome incorporarme. Pasó un rato; me observó con cierta reflexión. —Es cierto, en tu cuerpo no hay ninguna marca mía. Se inclinó, aspirando cerca de mi oído. —Si tu cuerpo estuviera lleno d

คลิกเพื่อคัดลอกลิงก์

ดาวน์โหลดแอป Webfic เพื่อปลดล็อกเนื้อหาที่น่าสนใจเพิ่มเติม

เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ

© Webfic, สงวนลิขสิทธิ์

DIANZHONG TECHNOLOGY SINGAPORE PTE. LTD.