Capítulo 196
Ya lo tengo claro: la enfermedad de don Daniel quizá nunca fue tan grave; lo único que quería era tener a Valeria a su lado, cuidándolo.
Siempre ha sido así de parcial y, considerando que el abuelo de Valeria fue su compañero de armas, que ambos urdieran algo semejante no resulta nada extraño.
Solo que yo sentía curiosidad. —¿Lo sabías desde antes o es que ahora ya no pudiste seguir disimulando?
Salvatore no respondió; apenas bajó la mirada.
Al cabo de un rato, dijo con frialdad: —Lo acabo de saber.
Tenía una expresión de resistencia, como si tampoco quisiera que yo descubriera que lo habían engañado durante tanto tiempo.
Y era lógico: alguien tan obstinado y arrogante, que desde niño había vivido entre privilegios, no debía soportar la idea de aceptar que también podía ser víctima de un engaño.
Sobre todo, cuando quien lo engañaba era precisamente su abuelo, en quien más confiaba.
Yo no dije nada; cerré los ojos y me dejé llevar por el sueño.
Cuando desperté, descubrí que ya me encont

คลิกเพื่อคัดลอกลิงก์
ดาวน์โหลดแอป Webfic เพื่อปลดล็อกเนื้อหาที่น่าสนใจเพิ่มเติม
เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ
เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ