Webfic
เปิดแอป Webfic เพื่ออ่านเนื้อหาอันแสนวิเศษเพิ่มเติม

Capítulo 8

El día que regresé al país, Gisela vino a recogerme al aeropuerto. A su lado había un hombre de aspecto pulcro y delicado, que me sonrió con cierta timidez. —Amelia, este es mi novio, Felipe. Él extendió la mano. —Señorita Amelia, Gisela me ha hablado mucho de usted. Le estreché la mano. —Llámame Amelia, está bien. Gisela me tomó del brazo y empezó a parlotear sin parar. —¡Llegas justo a tiempo! ¡El mes que viene es mi boda, y tú serás mi dama de honor! Me sorprendí. —¿Tan rápido? —¡Cuando encuentras a la persona adecuada, claro que hay que ir rápido! —Gisela sonreía radiante—. Además, alguien ya no puede esperar más. A Felipe se le enrojecieron ligeramente las orejas; rodeó con suavidad los hombros de ella con el brazo. Los miré y sonreí de corazón. Qué bien. Todavía había personas que creían en el amor, todavía había quienes podían alcanzar la felicidad. En el auto de regreso, Gisela preguntó con cautela: —¿Y después, qué planes tienes? —Primero descansar un tiempo y luego... —Lo pen

คลิกเพื่อคัดลอกลิงก์

ดาวน์โหลดแอป Webfic เพื่อปลดล็อกเนื้อหาที่น่าสนใจเพิ่มเติม

เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ

© Webfic, สงวนลิขสิทธิ์

DIANZHONG TECHNOLOGY SINGAPORE PTE. LTD.