Capítulo 9
Cuando Raúl escuchó a través del receptor la voz de Malena, nítida y cargada de un frío gélido, sentenciando: "Me voy a casar", su primera reacción fue soltar una risotada despectiva. Acto seguido, arrojó el celular sobre el pulido escritorio de caoba, provocando un golpe seco y sordo.
"¿Casarse?" "¿Con quién?"
Le pareció absurdo, incluso sintió una punzada de ira ante lo que consideraba una provocación abierta. "Sin duda, no es más que otra de sus estratagemas de tira y afloja para llamar mi atención", pensó.
Después de todo, ella lo había perseguido durante tantos años, pegada a él como una lapa imposible de arrancar. ¿Cómo iba a ser capaz de olvidarlo de la noche a la mañana? ¿Usaba este método para provocarlo, esperando que él suplicara su regreso? Qué infantil. Qué patético.
Se reclinó en el amplio respaldo de su silla de cuero y se masajeó el entrecejo, intentando sofocar aquella inexplicable inquietud que empezaba a brotar en su pecho.
Sin embargo, media hora después, esa irrita

คลิกเพื่อคัดลอกลิงก์
ดาวน์โหลดแอป Webfic เพื่อปลดล็อกเนื้อหาที่น่าสนใจเพิ่มเติม
เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ
เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ