Capítulo 199
La cara de Javier estaba sombría.
Estaba sentado allí, como un demonio en lo más profundo de un abismo oscuro, irradiando una hostilidad latente.
—¿A dónde fuiste vestida así? —preguntó Javier con una voz fría y helada.
Ana había salido con tanta prisa que, después de ducharse, ni siquiera tuvo tiempo de cambiarse la pijama; simplemente se puso un abrigo encima y salió.
Respondió con naturalidad: —Fui a ver a un amigo.
Ana era una persona sincera; no le gustaba mentir, pero en ese momento no quería contarle a Javier lo de sus clases particulares.
Temía que, si ocurría algún imprevisto, él reaccionara como lo hizo con Víctor y Pilar, haciendo cosas que no debía.
Al oír la respuesta de Ana, la hostilidad de Javier pareció intensificarse aún más.
"¿A dónde había ido Ana vestida de esa manera?"
"¿Y con quién se había visto?"
Después de ducharse, solo llevaba la pijama; esa era una imagen que solo alguien muy cercano debería ver.
Antes, a Javier no le importaba; para él, bastaba con que Ana

คลิกเพื่อคัดลอกลิงก์
ดาวน์โหลดแอป Webfic เพื่อปลดล็อกเนื้อหาที่น่าสนใจเพิ่มเติม
เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ
เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ