Capítulo 1677
Su tono era un poco frío. —Entonces no te molesto más.
Daniela se levantó para acompañarlo hasta la puerta. —¿Estás enfadado?
—¿Cómo voy a estarlo? Solo temo ponerte en una situación incómoda.
Él salió al exterior; tenía muchas ganas de volverse para mirarla una vez más, pero Daniela, soltó un suspiro de alivio. —Con que lo entiendas, es suficiente.
Esa frase estuvo a punto de hacer que Sebastián estallara; sonrió y se subió al auto.
De camino, seguía sin poder calmarse; se detuvo al borde de la carretera y repasó en su mente cada una de las palabras que ella había dicho. Entonces, comprendió que ya no servía de nada intentar engañarla apoyándose en ese conocimiento de las relaciones humanas: Daniela ya no era la Daniela de antes.
Se recostó hacia atrás, con la mirada perdida. Había pasado muchísimo tiempo preparándose antes de decidir mudarse en secreto para cuidarla cuando su marido no estuviera; pensaba que, apoyándose en los sentimientos que habían compartido en el pasado, podría i

คลิกเพื่อคัดลอกลิงก์
ดาวน์โหลดแอป Webfic เพื่อปลดล็อกเนื้อหาที่น่าสนใจเพิ่มเติม
เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ
เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ