Webfic
เปิดแอป Webfic เพื่ออ่านเนื้อหาอันแสนวิเศษเพิ่มเติม

Capítulo 1708

El teléfono de Benjamín también sonó en ese momento; era una llamada de Lorena. Apenas contestó, del otro lado llegó su voz preocupada. —De verdad, casi me das un susto de muerte. ¿Cómo es posible que nada más irte haya pasado algo así? Cuando vi las noticias, incluso me costó creerlo. —Hermana, no te preocupes por mí; de verdad estoy bien. Lorena suspiró, se frotó las mejillas y dijo: —¿Y a eso le llamas estar bien? ¡Ni siquiera llevas un arma contigo! Benjamín se llevó el filete a la boca. —Aunque vinieran unos cuantos más, tampoco serían rivales para mí. Ahora estás demasiado preocupada; debes recordar a qué nos dedicábamos antes. Del otro lado no hubo respuesta; tras un largo rato, ella suspiró y dijo: —Benjamín, desde que te fuiste he tenido varias pesadillas. Cuando vi las noticias, se me helaron las manos y los pies; tenía muchísimo miedo de que te hubiera pasado algo. —Estoy bien. Se estima que mañana regresaré a Tavrión y entonces hablaremos con calma. Lorena intercambió con é

คลิกเพื่อคัดลอกลิงก์

ดาวน์โหลดแอป Webfic เพื่อปลดล็อกเนื้อหาที่น่าสนใจเพิ่มเติม

เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ

© Webfic, สงวนลิขสิทธิ์

DIANZHONG TECHNOLOGY SINGAPORE PTE. LTD.