Capítulo 18
—Señor Orlando... —Felipe lo miró con una sonrisa algo forzada.
Orlando mantenía una expresión fría e impasible.
Felipe, al ver esto, decidió confesarlo todo por su cuenta. —Julieta y yo sí fuimos compañeros de clase, incluso compartimos pupitre, pero casi no hablábamos. Mi única función como compañero de mesa era pasarle cartas de amor que le mandaban otros chicos...
—¿Ah, sí?
Orlando apretó los puños.
En apariencia, parecía tranquilo, pero nadie sabía lo que realmente pasaba por su mente.
—Así es. —Felipe soltó una risita—. Julieta siempre fue muy guapa, bastante popular en la escuela. Que tuviera pretendientes no era nada raro.
—Bien. —Orlando resopló por la nariz y, con zancadas largas, empezó a caminar por el pasillo hacia el otro extremo.
—Señor Orlando. —Felipe se apresuró a alcanzarlo—. A las tres tenemos la reunión con el equipo de la señora Isabella. Esta vez, además del equipo, la propia señora Isabella ha confirmado su asistencia.
—Perfecto —respondió Orlando con seguridad—

คลิกเพื่อคัดลอกลิงก์
ดาวน์โหลดแอป Webfic เพื่อปลดล็อกเนื้อหาที่น่าสนใจเพิ่มเติม
เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ
เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ