Capítulo 169
“Paz, mira, ¡nuestra bebé se ve tan perfecta, se parece a ti!” Cristian corrió a la habitación con una gran sonrisa en su rostro y levantó a Siena en el aire.
Esta noche cené con los Orlando y todavía estaba un poco nervioso por lo que Cristian hubiera planeado. ¿De verdad le daría un pase a Darío?
“¿Última colección?”, le pregunté en tono burlón, igual que me había preguntado Daniela.
¿Sí? ¿Cómo lo supiste? —preguntó Cristian sorprendido. —No lo sé —suspiré molesto—. Es lo que me preguntó Daniela la otra vez, uf. —Me dio arcadas al final.
Cristian me miró con lástima. "No tienes que juntarte con ellos, yo no lo haría, así que no sé por qué te esfuerzas. No le hagas caso a mi mamá".
—Tu mamá tiene razón —lo corregí—. Y es que ya no confío en tus palabras. Sé que ya sabías lo de Darío —le informé. Cristian frunció el ceño—. ¿En serio?
—Sí, me lo dijo Daniela. Al menos sirve para algo. —Hablé y esperé a que dijera algo, pero su expresión había cambiado y había vuelto a la normalidad—. ¿Q

คลิกเพื่อคัดลอกลิงก์
ดาวน์โหลดแอป Webfic เพื่อปลดล็อกเนื้อหาที่น่าสนใจเพิ่มเติม
เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ
เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ