Webfic
เปิดแอป Webfic เพื่ออ่านเนื้อหาอันแสนวิเศษเพิ่มเติม

Capítulo 324

Sentí que me sonrojaba y puse mi mano sobre la suya. Sabía que le costaba admitir esas cosas, pero escuchar sus sinceros sentimientos me conmovió profundamente. "Ya te dije que me gustabas desde el momento en que te vi", le recordé a Cristian. "No importa lo aterrador que fueras". —No doy miedo —rió Cristian—. Tú eres el que siempre tira cosas cuando te enojas... tú eres el que da miedo. —Lo sé y lo siento. —Reconocí mis errores del pasado—. Nunca me has hecho algo así, así que yo no debería hacértelo a ti. Cristian me pasó la mano por el pelo. "¿Vamos a disculparnos por cada pequeño error que cometimos?" “No, claro que no.” Quizás estaba en racha porque me sentía culpable por Darío. ¿Quién lo diría? —Bien. —Cristian asintió. Me tomó la barbilla con la mano e inclinó la cabeza para poder mirarme—. ¿Qué? —Sonreí nerviosamente. Cristian se encogió de hombros—. No te he visto en dos días. Solo te admiraba. —¿Y? —Arqueé una ceja—. Y sigues siendo la persona más hermosa que he visto... desp

คลิกเพื่อคัดลอกลิงก์

ดาวน์โหลดแอป Webfic เพื่อปลดล็อกเนื้อหาที่น่าสนใจเพิ่มเติม

เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ

© Webfic, สงวนลิขสิทธิ์

DIANZHONG TECHNOLOGY SINGAPORE PTE. LTD.