Webfic
เปิดแอป Webfic เพื่ออ่านเนื้อหาอันแสนวิเศษเพิ่มเติม

Capítulo 37

Cristian entrelazó nuestras manos y me sostuvo para dirigirme hacia la enorme puerta frontal de la mansión. —No puedes dejar que te vean nerviosa, te comerán viva —me susurró al oído. Un hombre en la puerta nos saludó con un gesto cortés y nos dio la bienvenida. —Es un gusto verlo, señor —le habló a Cristian. «¿Señor? Debe sentirse bonito ser respetado». Incluso en la puerta principal, tenían personas trabajando para ellos. Eso era una locura. Intenté hacer ejercicios de respiración en mi cabeza, esperando que, al menos por una vez, no echara a perder las cosas. —Paz, parece que eres el centro de esta noche. Y primo... —nos saludó Javier, que nos había estado esperando en el vestíbulo. —Javier —sonrió Cristian con alivio. —¿Estás segura de que quieres entrar? Porque todavía puedes correr —bromeó Javier, pero, como siempre, sus bromas solo empeoraron mis nervios. —Basta —le pidió Cristian y dio una palmada en su hombro. Seguimos avanzando. Él me sostenía y jalaba mientras yo intentaba o

คลิกเพื่อคัดลอกลิงก์

ดาวน์โหลดแอป Webfic เพื่อปลดล็อกเนื้อหาที่น่าสนใจเพิ่มเติม

เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ

© Webfic, สงวนลิขสิทธิ์

DIANZHONG TECHNOLOGY SINGAPORE PTE. LTD.