Webfic
เปิดแอป Webfic เพื่ออ่านเนื้อหาอันแสนวิเศษเพิ่มเติม

Capítulo 19

Sara, al ver que los dos no regresaban desde hacía rato, aunque su hijo iba con ellos al fin y al cabo seguía siendo un niño de menos de cuatro años. no pudo evitar sentirse inquieta. Justo cuando se disponía a llamar por teléfono a su hijo, vio a lo lejos que ambos venían caminando de la mano. Cuando se acercaron, dijo: —Por fin volvieron. ¿Por qué tardaron tanto? Ya estaba a punto de llamar a tu hermano. —Mamá, no te preocupes, mi hermano es muy fuerte e inteligente; no nos iremos con gente mala. Sara miró con resignación a los dos pequeños. Aquellos dos, tan listos y traviesos, prácticamente nunca le habían dado preocupaciones desde que eran muy pequeños; muchas veces era Ramón quien se encargaba de su hermana. Quizá porque no tenían padre, Ramón había madurado muy pronto y había compartido con ella muchas responsabilidades. No sabía si aquello era algo bueno o malo. —Está bien. La madrina dijo que no se puede aparcar en la entrada; ha llevado el auto al aparcamiento y nos está espe

คลิกเพื่อคัดลอกลิงก์

ดาวน์โหลดแอป Webfic เพื่อปลดล็อกเนื้อหาที่น่าสนใจเพิ่มเติม

เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ

© Webfic, สงวนลิขสิทธิ์

DIANZHONG TECHNOLOGY SINGAPORE PTE. LTD.