Webfic
เปิดแอป Webfic เพื่ออ่านเนื้อหาอันแสนวิเศษเพิ่มเติม

Capítulo 47

Cuando Sara y Sofía regresaron, los dos pequeños ya estaban en la habitación jugando con los juguetes. —¿Hoy se han portado bien? ¿Le han dado mucho trabajo a Alba? —Mamá, claro que nos hemos portado muy bien —respondió Laura con dulzura. Al día siguiente, Sara aún tenía que ir al estudio, así que cogió el pijama y se dispuso a ducharse temprano. En ese momento, sonó el teléfono; era Simón. —Hola, Simón. —Sari, ¿no te interrumpo? —No, ahora mismo no estoy ocupada. ¿Pasa algo? —Mmm, mañana por la noche hay un banquete y me falta una acompañante. Quería preguntarte si, si tienes tiempo, podrías venir conmigo. …Un minuto de silencio. Al otro lado de la línea, Simón esperaba con nerviosismo; estaba a punto de rendirse, como si hubiera sido demasiado imprudente. —No pasa nada, si no te viene bien, lo dejamos. En realidad, Sara pensó que, si asistía a un banquete así, nunca había ido a una ocasión de ese tipo y temía hacer quedar mal a Simón. Pero al oír la voz abatida de Simón, no tuvo cora

คลิกเพื่อคัดลอกลิงก์

ดาวน์โหลดแอป Webfic เพื่อปลดล็อกเนื้อหาที่น่าสนใจเพิ่มเติม

เปิดกล้องโทรศัพท์เพื่อสแกน หรือคัดลอกลิงก์แล้วเปิดในเบราว์เซอร์ของคุณ

© Webfic, สงวนลิขสิทธิ์

DIANZHONG TECHNOLOGY SINGAPORE PTE. LTD.