บทที่ 1388

สีหน้าของสตีฟ ลีนั้นแย่มาก เขาอุทานอย่างไร้อารมณ์ “ฮาร์วีย์…” “เรายอมแพ้!” “ได้โปรดอย่าฆ่าพวกเรา!” แต่ก่อนที่สตีฟจะทันได้ออกคำสั่ง นักเทควันโดสายดำจากประเทศ J ก็คุกเข่าลงกับพื้นไปหมดแล้ว หลายคนยกมือขึ้นเหนือหัวเป็นสัญญาณว่าพวกเขาไร้เจตนาร้าย ต่อหน้าอันธพาลที่ได้รับการฝึกมาอย่างดีนับพันคน การยอมรับความพ่ายแพ้อย่างหมดจดคือทางเลือกเพียงอย่างเดียว เมื่อการยอมจำนนขะทำให้มีชีวิตรอด ทำไมพวกเขาจะไม่ทำ? ฮาร์วีย์ ยอร์กเอียงศีรษะเล็กน้อย จากนั้นไทสัน วูดส์ก็ออกมาพร้อมกับคนอื่น ๆ อีกสองสามคนเพื่อมัดพวกที่ได้ชื่อว่าเป็นนักเทควันโดสายดำ มีเพียงสตีฟและเลขาสาวสวยของเขาเท่านั้นที่ยังคงยืนอยู่ท่ามกลางทุกคนจากสตาร์ แชโบลที่แข็งแกร่งและดุดัน “ฮาร์วีย์ ยอร์ก!” “คุณกำลังล้ำเส้น!” “อย่างไรซะ ผมก็ยังคงเป็นลูกชายของตัวแทนลีจากสตาร์ แชโบล ผมเป็นหัวเรือใหญ่เมื่อเทียบกับทุกคนในบริษัท!” “ผมไม่ใช่คนที่คุณจะเหยียดหยามยังไงก็ได้!” สตีฟเดือดดาลด้วยความโกรธ เห็นได้ชัดว่าความภาคภูมิใจจากประเทศ J พลุ่งพล่านอยู่ในเส้นเลือดในกาย น้ำเสียงของฮาร์วีย์เย็นชาราวกับน้ำแข็งในขณะนี้ “คุกเข่าแล้วค่อยพูด” “ให้ผมคุกเข่