บทที่ 1412

"ออกไป?" ฮาร์วีย์หัวเราะเบา ๆ “ถ้าผมออกไป คุณจะคำนับใคร? คุณจะต้อนรับใคร?” บร็อคตัวแข็งเล็กน้อย จากนั้นก็ระเบิดความโกรธออกมา “ฮาร์วีย์ยอร์ก! นายนี่มันโง่ขนาดนี้ได้อย่างไร?” “เรากำลังฝึกคำนับอย่างถูกต้องเมื่อเจ้าของใหม่มา!” “นายคิดจริง ๆ เหรอว่านายเป็นคนสำคัญ แค่เพราะถูกโค้งคำนับเพียงครั้งเดียว” สเตซี่หัวเราะ “ถ้านายอยากแสดงละครตลกก็ไปที่อื่นเถอะฮาร์วีย์” “เรารู้ประวัติและภูมิหลังของนายค่อนข้างชัดเจน!” “คำพูดของนายไม่ใช่แค่เรื่องตลก แต่ฟังดูเหมือนนายเป็นโรคฮิสทีเรีย! นายมันไร้สติ!” บร็อคหมดความอดทน หลังจากนั้นไม่นานเขาก็รีบโทรหาเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย “โยนเขาออกไปจากที่นี่ พอไปถึงข้างนอกแล้วอย่าลืมหักขาเขาสักข้าง เราจะมาดูกันว่าเขาจะกล้าพล่ามอะไรไร้สาระอีกไหม?!” บร็อคไม่อาจทานทนที่จะฟังเรื่องไร้สาระของฮาร์วีย์อีก สิ่งเดียวที่อยู่ในใจของเขาคือการทำให้เจ้าของใหม่พอใจ หากลูกเขยแต่งเข้าบ้านอย่างเขาต้องเผชิญหน้ากับเจ้าของใหม่ บร็อกก็คงหมดโอกาสได้หน้า พวกระดับไม่สูงมากไม่ได้ทำอะไรเลย แม้ว่ารอยยิ้มของพวกเขาจะเต็มไปด้วยความเย้ยหยันก็ตาม ฮาร์วีย์สวมชุดกีฬาที่ดูเหมือนราคาไม่ถึ