บทที่ 1488

หลังจากที่ผู้คุ้มกันของแมนดี้พาเธอออกจากห้องอาหารนั้น ฮาร์วีย์ก็หันไปพูดกับฮิวจ์และพวกพ้องของเขาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฮิวจ์ เบเกอร์ แกไม่กลัวว่าจะต้องตายในบัควู้ดเพราะสิ่งที่แกพูดกับฉันงั้นสิ?” “ตายในบัควู้ดเหรอ?” ฮิวจ์หัวเราะออกมา สายตาของเขาเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม “นายรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?” “แม้ว่านายจะไม่ได้ค้นหาตัวตนของฉันในฐานะนายน้อยลำดับที่สองของตระกูลเบเกอร์แห่งซานฟรานซิสโก แต่นายไม่กลัวพ่อบุญธรรมของฉันเหรอ? คุณไม่กลัวหลงเหมินรึไง?” “นายควรรู้ว่าการที่โยเอล เกรฮัมสนับสนุนนาย เทียบอะไรไม่ได้กับหลงเหมินของเรา!” หลงเหมินเป็นองค์กรใต้ดินในประเทศ H ตำนานกล่าวว่าชายผู้เป็นเจ้าของหลงเหมินนั้นเป็นบุคคลสำคัญจากโวลซิ่ง ตัวตนของเขานั้นน่ากลัว และเขาก็เป็นหนึ่งในผู้อาวุโสอีกด้วย หลังจากเกษียณแล้วเขาก็ก่อตั้งหลงเหมินขึ้นมา หลงเหมินมีสาขาในทุกหัวเมืองใหญ่ ตัวอย่างเช่น โอลิเวอร์ บาวเออร์ หัวหน้าสาขาในมอร์ดูนั่นเอง ด้วยมุมมองนี้ ตัวตนของฮิวจ์จึงดูน่าหวาดกลัวทีเดียว “หลงเหมิน?” ฮาร์วีย์หัวเราะเบา ๆ “แม้แต่ผู้นำของหลงเหมินยังต้องให้ความเคารพฉัน” “แกคิดจะใช้หัวหน้าสาขามาขู่ให้ฉั