บทที่ 1642

ฮาร์วีย์ยังคงนิ่ง เขาหันไปหาเฮลีย์และพูดว่า “คุณคือลูกพี่ลูกน้องของอีวอนน์ คุณสมิธใช่ไหม?” "ใช่ ฉันเฮลีย์ สมิธ” เฮลีย์ขมวดคิ้ว “คุณคือฮาร์วีย์เหรอ?” เธอหวังว่าชายตรงหน้าจะไม่ใช่ฮาร์วีย์ การพูดคุยกับผู้ชายแบบเขาน่าอายเกินไปสำหรับเธอ! 'อีวอนน์ต้องเสียสติไปแล้วแหง เธอไปเป็นเลขาของผู้ชายคนนี้ได้อย่างไร? เธอทำให้ตระกูลสมิธเสียเกียรติอย่างที่สุด!' “ใช่ ผมชื่อฮาร์วีย์” ฮาร์วีย์นั่งลง ไม่ใส่ใจกับรัศมีทมิฬที่เล็ดลอดออกมาจากหญิงสาวสองคนนี้และปฏิบัติต่อพวกเธอราวกับพวกเธอเป็นเพียงแค่คนธรรมดา ๆ “ผมสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับอีวอนน์ ทำไมเธอถึงออกมาพบผมด้วยตัวเองไม่ได้?” "คุณคิดว่าคุณเป็นใคร?" แอนนาหัวเราะเยาะ “ในแวดวงสังคมของเราอีวอนน์เปรียบดั่งเจ้าหญิง เธอไม่ใช่คนบ้านนอกอย่างที่คุณเข้าใจหรอกนะ!” “คุณควรรู้สึกเป็นเกียรติที่เรายินดีออกมาพบคุณ!” “เลิกทำตัวไร้ยางอายแบบนี้สักทีได้ไหม?!” “ไม่มีใครขอให้คุณมาที่นี่! คนบ้านนอกอย่างคุณมาทำอะไรในมอร์ดู?” “ที่นี่เป็นเมืองชั้นนำ มันไม่เหมือนเมืองเล็ก ๆ ที่คุณจากมาหรอกนะ!” “ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมอีวอนน์ถึงไปเป็นเลขาของคุณได้?” “เธอกำลังลองหา‘ประสบการณ์