บทที่ 1745

เฟลทเชอร์ อีแวนส์ยิ้มในขณะที่ดันเมลานี ซาเวียร์ออกไป จากนั้นก็สัมผัสใบหน้าของเขาและมองไปที่ อีวอนน์ ซาเวียร์ “อีวอนน์ เธอกล้าตบฉันเหรอ?” “เธอเคยคิดถึงผลที่ตามมาบ้างไหม?” อีวอนน์ตอบอย่างเย็นชาว่า “ฉันตีคุณแล้วจะทำไมล่ะ? คุณเป็นแค่คนรับใช้ ถึงฉันจะทุบตีคุณจนตายก็ไม่มีใครคิดจะช่วยคุณหรอก!” “ฮ่าฮ่าฮ่า! เธอคิดจะทุบตีฉันให้ตายเลยหรือ?” "ต้องยอมรับเลย เธอนี่ฝันกลางวันเก่งจริง ๆ เก่งแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว “ฉันน่ะชอบฝึกม้าป่าให้เชื่องที่สุด”! “เพราะการบังคับคนอื่นถือให้เป็นสิ่งที่ดีที่สุดในโลกนี้!” จากนั้นเฟลทเชอร์ก็เอื้อมมือไปบีบใบหน้าของอีวอนน์ในขณะที่กำลังพูด “ถ้าเธอถอยออกไป ฉันจะยัดกระสุนใส่ตาแก่คนนั้น!” ในขณะนี้ เฟลทเชอร์ดุร้ายราวกับว่าเขาเป็นราชาของโลกใบนี้ เข้าควบคุมทุกสิ่งและทำทุกอย่างตามที่เขาพอใจ แม้ว่าเจ้านายและเจ้าชายที่มีชื่อเสียงจากมอร์ดูจะปรากฏตัวต่อหน้าเขา พวกเขาก็ดูด้อยกว่าเฟรทเชอร์ “ถ้าคุณแตะต้องเธอแม้แต่ปลายนิ้ว ผมจะลบตระกูลคุณออกจากสารบบของโลกนี้!” ทันใดนั้นเอง น้ำเสียงเย็นชาก็ดังก้องมาจากด้านหลัง ร่างกายที่แข็งทื่อของอีวอนน์ผ่อนคลายลง เธอรู้ว่าใครมาที่นี่ “แ