บทที่ 1965

หลังจากที่เข้าไปในห้องโถง ฮาร์วีย์ก็สำรวจสภาพแวดล้อม เขาตระหนักว่าห้องโถงไม่ได้ถูกจองทั้งหมดอย่างที่เฮเซลกล่าวไว้ ดูเหมือนว่าเฮเซลจะจองเพียงบูธเล็ก ๆ ไว้เท่านั้น ธุรกิจที่นี่ยอดเยี่ยมมาก ดนตรีที่ทำให้เคลิบเคลิ้มดังไปทั่ว แม้จะยังไม่เที่ยงคืนก็ห้ามให้ใครปาร์ตี้ให้หนำใจไม่ได้ กลิ่นควันบุหรี่และแป้งแต่งหน้าคลุ้งในอากาศ พวกมันรวมกันเป็นกลิ่นเหม็น แต่ผู้ที่แวะเวียนมาที่ร้านบ่อย ๆ จะชอบมันมากขึ้นเรื่อย ๆ เฮเซลและลูกน้องของเธอหยุดอยู่ที่บูธซึ่งมีชายหนุ่มรูปงามและสาวสวยนั่งอยู่ข้างใน ขณะที่พวกเขาและฮาร์วีย์เดินเข้าไปข้างใน ชาวหมู่เกาะคนหนึ่งในชุดคลุมอาบน้ำก็กลิ้งออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้และลงจอดตรงหน้าพวกเขา สีหน้าของเขาชั่วร้าย แต่ก่อนที่ฮาร์วีย์จะทันได้ตอบสนองใด ๆ ชายหนุ่มสองสามคนก็เข้ามาในบูธและเริ่มกระทืบชาวหมู่เกาะ ผู้นำของเขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากสตีเว่น วอล์คเกอร์เอง เขาถือขวดเบียร์ซึ่งต่อมาเขาใช้ทุบหัวชาวเกาะ มีเสียงดังแกร๊งและศีรษะของชาวเกาะก็เลือดไหล สตีเว่นปรบมือและหัวเราะอย่างเย็นชา “กล้าจีบผู้หญิงของฉันได้ยังไงไอ้ชาวเกาะ? คิดว่าฉันจะไม่กล้าฆ่าแกตอนนี้เหรอ?” สตีเว่นเทเบียร์ที่เ