บทที่ 2085

ฮาร์วีย์ไม่สนใจการแสดงออกที่น่ากลัวของซากุระเลยแม้แต่น้อย และหันไปยิ้มให้อายะแทน “เธอทอยลูกเต๋าเก่ง แต่ฉันก็เดาใจเธอเก่งเหมือนกัน "ดูสิ สุดท้ายแล้ว การพนันก็เป็นเพียงการต่อสู้ทางจิตวิทยาเท่านั้น “เพราะฉันสามารถเดาความคิดของเธอได้ นั่นก็หมายความว่าถ้าเทียบอะไรฉันไม่ได้ “ถ้าเธอไม่โกง เธอไม่มีทางชนะอย่างแน่นอน “เอาแบบนี้ดีไหม? คุกเข่าอ้อนวอนต่อหน้าฉันและเรียกฉันว่าพ่อสิ ฉันจะหยุดเล่นและปล่อยให้เธอเป็นอิสระ” "นาย…!" อายะตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอคว้าถ้วยลูกเต๋าขึ้นมาในทันทีและเขย่ามันอย่างฉุนเฉียวโดยไม่ต่อความกับอีกฝ่ายอีก คราวนี้ความเร็วของเธอเร็วกว่าทุกครั้งก่อนหน้านี้มาก เกิดเสียงดังโครมครามและถ้วยก็ตกลงบนโต๊ะอีกครั้ง เสียงของลูกเต๋ากระจายไปในทันที อายะจ้องไปที่ฮาร์วีย์ “วางเดิมพันของนายซะ!” อายะเอ่ยออกมาอย่างเย็นชา ฮาร์วีย์หัวเราะเบา ๆ และแตะชิปของเขาบนโต๊ะ “ไม่มีประโยชน์ที่จะมานั่งเล่นอะไรสนุก ๆ แล้ว” ฮาร์วีย์พูดพร้อมยิ้มอย่างพอใจ “ฉันจะทุ่มทุกอย่างที่ฉันมี” “ฉันมีเงินประมาณสามหมื่นห้าพันล้านเยน รอบหน้าเธอจะยอมรามือหรือเปล่า” “ถ้าฉันจำไม่ผิด คุณมิยาโมโตะ… เธอเพิ่งจ่ายค่าช