บทที่ 2304

“ฉันเพิ่งรู้ด้วยว่าตอนนี้คุณไม่สามารถออกจากประเทศได้ “ฉันช่วยอะไรคุณในฮ่องกงหรือลาสเวกัสไม่ได้ แต่ฉันมีเพื่อนสนิทอยู่คนหนึ่ง เธอค่อนข้างมีฐานะในลาสเวกัส ถ้าคุณมีปัญหาอะไรที่ไม่สามารถแก้ไขได้ก็โทรหาเธอได้เลย “ตราบใดที่คุณบอกว่าคุณเป็นเพื่อนของฉัน เธอจะช่วยคุณแน่นอน!” เทเรซ่าควานหานามบัตรซึ่งอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมจากที่วางแขนแล้วยื่นมันให้ฮาร์วีย์ ฮาร์วีย์ไม่ปฏิเสธน้ำใจของเทเรซ่า เขารับนามบัตรมาและมองมันโดยไม่ได้คิดอะไร แต่เมื่อเขาเห็นชื่อบนนามบัตรนั้น ตาของเขาก็หรี่ลงเล็กน้อย ซีน่า แฮมิลตัน *** หลังจากที่ส่งเทเรซ่าที่สนามบินนานาชาติลาสเวกัสแล้ว ฮาร์วีย์ก็นั่งแท็กซี่กลับไปที่ย่านวิลล่าอาร์คเบิร์น “ฮาร์วีย์ กลับมาแล้วเเหรอ? “คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?” แมนดี้ ผู้ซึ่งไม่ได้นอนมาทั้งคืน ดูมีความสุขทันทีที่ฮาร์วีย์กลับมา เมื่อคืนเธอได้คุยโทรศัพท์นับครั้งไม่ถ้วน อย่างไรก็ตาม เส้นสายในมอร์ดูของเธอดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไรในเมืองเล็ก ๆ อย่างลาสเวกัส ความหมดหนทางทำให้เธอซีดเซียวและดูน่าสังเวช เธอเกือบจะยอมแจ็กซ์และมอบหุ้นส่วนของเธอให้เขา อย่างไรก็ตาม เธอไม่คิดว่าฮาร์วีย์จะได้ออกจากสถานีต