บทที่ 210

'แล้วเราจะช่วยเขารังแกโรสทำไมสมัยก่อน?' ในบ้าน ก้อนความน่ารักทั้งสามได้ปีนขึ้นเตียงของตัวเองเพื่อนอนแล้ว เจย์อุ้มโรสตรงไปที่ห้องเขา ในตอนที่เขาวางเธอลงบนเตียง โรสก็พลันเปิดดวงตาที่เต็มไปด้วยความโหยหา เจย์ดึงเก้าอี้มานั่งตรงหน้าเธอ เขาเตือนเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง "จำเรื่องนี้ไว้โรส เธอดื่มได้อย่างมากที่สุดก็หกแก้ว และเธอต้องดื่มไวน์แดงที่มีอุณหภูมิต่ำกว่าอุณหภูมิห้อง เขาคิดว่าเธอตื่นและสร่างแล้ว แต่หลังจากมองหน้าเขาอย่างมึนงงเป็นเวลานาน เธอก็ยื่นมือของเธอไปลูบหน้าเขา "เจย์บี้!" เธอเรียกออกมาอย่างแผ่วเบา เจย์ตัวแข็งค้างเหมือนรูปปั้น มีเพียงแองเจลีนของเขาที่เรียกเขาแบบนั้น แม้แต่โจเซฟินก็ไม่กล้าเรียกเขาด้วยชื่อนี้ "เธอคือแองเจลีนรึเปล่า?" เขาพยายามกดความตื่นเต้นในขณะที่รอคอบคำตอบของเธอ พวกเขากล่าวกันว่าแอลกอฮอล์คือเซรั่มความจริง เธอจะบอกความจริงเขารึเปล่า? เธอน้ำตาไหลพรากแล้วร้องไห้ในขณะที่ผลักเขาออกไป "ทำไมนายถึงต้องรังแกฉัน? และหลังจากยั่วโมโหฉันเธอไม่ต้องการฉันด้วยซ้ำ?" เจย์ตะลึงแต่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม "แองเจลีน!" การเคลื่อนไหวเดียวของเธอเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง เมื่อน้ำตาของเธ