บทที่ 225

เมื่อเขาเอื้อมมือไปคว้าผ้า ทันใดนั้นโรสก็พลิกตัวและคลุมกระดานวาดภาพทั้งหมดด้วยร่างของเธอ มือของเธอกำผ้าแน่น “คราวนี้เธอวาดรูปลามกอะไรเนี่ย?” เจย์หมอบอยู่ตรงหน้าเธอและถามอย่างสงสัย โรสเงยหน้าขึ้นมองเขาแล้วพูดอย่างอาย ๆ "ทักษะการวาดภาพของฉันแย่มาก ฉันไม่อยากให้นายเห็น" ทันใดนั้นเจย์ก็อุ้มเธอด้วยมือทั้งสองข้างของเขา ใบหน้าของเธอซีดลงจากความตกใจ แม้ว่าเธอจะกอดกระดานวาดภาพไว้แน่น ยิ่งโรสจับกระดานวาดภาพแน่นขึ้น เจย์ก็ยิ่งอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น "ไปกันเถอะ" เจย์พยายามอย่างเต็มที่ที่จะกลั้นเสียงหัวเราะเมื่อเขาเห็นการแสดงออกของโรสราวกับว่าชีวิตของเธอขึ้นอยู่กับการไม่แสดงภาพวาดให้เขาเห็น ทันใดนั้นเขาก็วางเธอลงและหันหน้าเธอขึ้น เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้เธออย่างรู้สึกสนุก ริมฝีปากของเขากำลังจะสัมผัสเธอ และเขาสามารถลิ้มรสความกังวลใจของเธอได้ มือของเขาดึงกระดานวาดภาพออกจากการจับของเธอทันที เขาวางเธอลงบนพื้นและฉีกผ้าสีขาวที่คลุมกระดานวาดภาพออก บนกระดาษที่ตัดกับกระดานวาดภาพเป็นภาพร่างของชายคนหนึ่งที่ไม่มีใบหน้า ชายสวมเสื้อยืดสีขาวและมีผมยาวสีดำสลวย บนนิ้วเรียวของเขามีแหวนดอกโคลเวอร์สี่แฉก