บทที่ 256

สายตาเย็นชาที่โรสมุ่งมาที่เขาทำให้เขาตกตะลึงไปชั่วขณะ เขางงว่าทำไมการจ้องมองของหญิงสาวทำให้เขารู้สึกกลัว โยเซมิตีปัดความรู้สึกนั้นออกไป เขายืนปรับเสื้อผ้าของเขาให้ดูดี และเดินจากไปอย่างเร่งรีบ โรสเข้าไปในห้องคุณปู่ของเธออย่างรวดเร็วและเห็นว่าท่อของเขาถูกดึงออกไปแล้ว เธอเชื่อมต่อพวกท่อเหล่านั้นอีกครั้ง อย่างระมัดระวัง ทันใดนั้น ท่านปู่เซเวียร์ก็ลืมตาขึ้น สายตาของเขาเป็นแววตาของชายชราที่มีอายุและดูอ่อนแอ อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นหญิงสาวนั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้าเขา แสงแห่งความสุขก็บินผ่านดวงตาของเขาไป “นางฟ้า…” เขาจับมือของโรสอย่างตื่นเต้น “มองหาเจย์ซะ... เขาเป็นคนเดียวที่สามารถช่วยเธอได้... กอบกู้บริษัทเซเวียร์ด้วย!” ท่านปู่เซเวียร์เป็นลมหมดสติอีกครั้งเมื่อพูดจบประโยค โรสรีบโทรหาหมอทันที หมอเดินเข้ามาแจ้งอย่างไม่แยแสต่อท่านปู่เซเวียร์เลยขณะที่เขาพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญ “ครอบครัวของคนไข้ทิ้งเขาที่นี่และมาจ่ายค่าโรงพยาบาลทุกสองสามวันเท่านั้น คุณทำได้เพียงโทษความเจ็บป่วยที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้ซึ่งไม่ได้ทำให้เขาเสียชีวิต แต่ไม่สามารถรักษาได้ ไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ เวลาผ่านไปไม่มีใครเต็มใจที่จะดูแล