บทที่ 258

เจย์จับมือของเธอไว้แน่นและดึงมันเข้ามาพร้อมกับพูดยกย่องตัวเองว่า “ฉันแค่ให้ความสำคัญกับคนที่อ่อนแอเท่านั้น” โรสจ้องมองเขา “ฉันไม่ใช่คนอ่อนแอสักหน่อย เข้าใจไหม?” เจย์ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “ถ้าเธอไม่ต้องการให้ฉันจัดประเภทว่าเธอเป็นคนอ่อนแอ จงเข้มแข็งขึ้นและพิสูจน์ว่าฉันคิดผิด” โรสมองเขาอย่างขมขื่น ‘ถ้าเขาเกลียดฉัน เขาควรอยู่ห่าง ๆ ฉัน เขาไม่รู้หรือว่าฉันไม่มีภูมิต้านทานกับเขาเลย?’ เธอตัดสินใจยากที่จะทิ้งเขาไป อย่างไรก็ตาม เขาได้เข้ามาในชีวิตของเธออย่างไม่อายอีกครั้งทำให้เธอไม่สามารถป้องกันความรู้สึกตัวเองได้อีก “ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ได้?” เธอถามเขาด้วยความสงสัย เขาจับมือเธอแล้วเดินต่อไปเรื่อย ๆ ในขณะที่จับมือของเธอ เขารู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบถูกยึดไว้กับตัวเอง เขาอารมณ์ดีและริมฝีปากของเขาโค้งเป็นรอยยิ้ม “เธอยังไม่ได้บอกฉันว่าทำไมเธอถึงมาที่นี่?” ในทางกลับกันเขาถามกลับมา โรสก้มหัวลง “ท่านปู่เซเวียร์ช่วยฉันมาแล้วครั้งหนึ่ง ตอนนี้เขาตกที่นั่งลำบาก ฉันอยากช่วยเขาอย่างจริงจังตอบแทน” มีรอยยิ้มในดวงตาของเจย์ “แล้วเธอต้องการช่วยเขาอย่างไร?” โรสหยุดก้าวอย่างกะทันหันและมองไปที่เจย์ก่อนจะพู